.::عطــــر نرگــس::.

narsiss1989 — Thu, 19 Jul 2007 21:36:44 GMT

خاطرات

باز در چهره خاموش خیال
خنده زد چشم گناه آموزت
باز من ماندم و در غربت دل
حسرت بوسه هستی سوزت
باز من ماندم و یک مشت هوس
باز من ماندم و یک مشت امید
یاد آن پرتو سوزنده عشق
که ز چشمت به دل من تابید
باز در خلوت من دست خیال
صورت شاد ترا نقش نمود
بر لبانت هوس مستی ریخت
در نگاهت عطش طوفان بود
یاد آن شب که ترا دیدم و گفت
دل من با دلت افسانه عشق
چشم من دید در آن چشم سیاه
نگهی تشنه و دیوانه عشق
یاد آن بوسه که هنگام وداع
بر لبم شعله حسرت افروخت
یاد آن خنده بیرنگ و خموش
که سراپای وجودم را سوخت
رفتی و در دل من ماند به جای
عشقی آلوده به نومیدی و درد
نگهی گمشده در پرده اشک
حسرتی یخ زده در خنده سرد
آه اگر باز بسویم ایی
دیگر از کف ندهم آسانت
ترسم این شعله سوزنده عشق
آخر آتش فکند بر جانت

narsiss1989 — Thu, 22 Mar 2007 21:34:04 GMT

قسمت نمیشه انگار دست تورو بگیرم

برای آخرین بار برای تو بمیرم

گریه نکن که اشکات برای من یه درده

تحمل غم تو منو دیوونه کرده

هیشکی مث من تورو دوست نداره

اینو از تو چشام میتونی بخونی

تو بودی جونم و عمرم و کسیکه میخواستم و قسم راستم و که میخوای بدونی

واسه ی عشق تو هر چی دادم و بجز غرورم و که اونم رفته به باد

بودو نبودم و همه وجودمو واسه تو دادم و تو میگی منو نمیخوای...

همسفر

narsiss1989 — Sun, 31 Dec 2006 08:23:44 GMT

برای پریدن من توی این هوای بسته

پر پر کشیدنم شو همسفر ای یار خسته

من و تو وقتی رسیدیم به افق های مه آلود

بجز آشیونه عشق واسه ما بگو چی کم بود؟

راهی اون سرزمینیم که شباش مهتابی باشه

تو دل کبوتر عشق پر از بی تابی باشه

یادته ستاره هارو از توی قفس میدیدم؟

دونه دونه پولک نور از تو آسمون میچیدیم؟

یار من ای هم قبیله راهی دشت خداییم

ولی از قبیله خود خیلی وقته که جداییم

اونجا تنها یه قفس بود یه قفس با آب و دونه

که خیال کردیم همیشه همینه معنی خونه

قفس و وقتی شکستیم طعم پروازو چشیدیم

برای به هم رسیدن ما چه رنجی که کشیدیم

برای پریدن من توی این هوای بسته

پر پر کشیدنم شو که پرو بالم شکسته...

خودم به خودم تولد خودمو تبریک میگم! راستی تولد آدما تبریک گفتن هم داره؟ وقتی کسی رو داشته باشی که بیادت باشه لازم نیست خودت جار بزنی من اومدم! خوب اومدی که اومدی گیرم! اول ژانویه دنیا اومدی! گیرم اونروز اولین برف زمستونی رو زمین نشسته بود !گیرم اولین فرزند و اولین نوه بودی! گیرم ....چرا داد و بیداد میکنی؟ بیشین سر جات بینیم! تو این دنیای که همه غرق مشکلاتشون هستن کی اومدن تو چه واقعه مهمی میتونه باشه؟ چرا برا بیشتر آدما کی رفتن دیگران مهمتره؟

تا که بودیم نبودیم کسی کشت مارا غم بی هم نفسی

تا که رفتیم هم یار شدند..........................

نه بابا خوشحال نشین ما نرفتیم مثل سنجد بازم برمی گردم هااااااااااااااااااااا

narsiss1989 — Fri, 22 Dec 2006 14:07:18 GMT

از خیابان میگذرم به این می اندیشم که چه کسانی قبل از من از همین پیاده رو گذشته اند و اینک به ابدیت پیوسته اند.

در آغوش مادر یا دست در دست محبوب گریان و خندان...

ناگهان دلم میگیرد من نیز از همین پیاده رو میگذرم و پس از من دیگری همین فکر به ذهنش خطور می کند که چه کسانی...

بی صبرانه به انتظار عوض کردن تایر ماشین هستم که پنچر شده...

نه از آنجا که آمده ام دل خوشی دارم نه به آنجا که می روم امیدواری دارم...

پس چرا هنوز بی صبرانه انتظار رفتن را میکشم؟

به کجا چنین شتابان گون از نسیم پرسید؟

غصه نخور مسافر اینجا با هم غریبیم از دیدن نور ماه یه عمره بی نصیبیم

فرقی نداره بیتو بهارمون به پاییز نمیبینی که شعرام همه شدن غم انگیز؟

غصه نخور مسافر اونجا هوا که بد نیست اینجا ولی آسمون باریدنم بلد نیست

غصه نخور مسافر فدای قلب تنگت فدای برق ناز اون چشای قشنگت

غصه نخور مسافر بازم میای به زودی مارو بگو چه کردیم از وقتی تو نبودی

غصه نخور مسافر غصه اثر نداره از دل تو میدونم هیچکی خبر نداره

غصه نخور مسافر رفتیم تو ماه اسفند بهار تو برمیگردی چیزی نمونده بخند

غصه نخور مسافر تولد دوباره غصه نخور مسافر غصه نخور ستاره

غصه نخور مسافر غصه کار گلا نیست سفر یه امتحانه به جون تو بلا نیست

غصه نخور مسافر تو خود آسمونی در آرزوی روزی که بیای و بمونی...

یک ساله خونه دل من بروی دوستانی بازه پاکتر از آب روان...

narsiss1989 — Thu, 14 Dec 2006 07:18:33 GMT

گل من گذشت سالی....

به همین زودی یکسال از تولد وبلاگم گذشت . من با این وبلاگ بزرگ شدم. دوستانی پیدا کردم که خیلی به من کمک کردن راهنماییم کردن الفبای وبلاگ نویسی رو یادم دادن. از همون شروع کارم تا حالا با دوستانی آشنا شدم که برای من الگو بودن .الگوی وفاداری پایبندی به دوستی دوستانی که بی چشم داشت به منی که به خونه های دلشون سر نمیزدم بازم فراموشم نکردن. دوستانی که نیومدن نخونده بگن قشنگ بود.. به ما هم سر بزن...دوستانی که همراه من بودن و شاید به گفته یک دوست خوب تعدادشون از انگشتای دست هم تجاوز نکنه... ولی مهم کیفیت دوستیه نه تعداد دوستان. البته من گله ای ندارم هر کسی دوست داره بازدید کننده خونه دلش زیاد باشه همه دوست دارن بدونن دیگران راجع به عقاید سلیقه ها افکار اونها چه نظری دارن ولی همه خوب میدونیم با این بازدید کننده هایی که میان و میگن خوب بود... معلومه یه نگاه سرسری هم نیانداختن. من حتی میدونم دوستانی دارم که میان به من سر میزنن ولی نظری نمیدن از اونها هم متشکرم . همینکه گاهی کسی از آدم یاد کنه خودش خیلی با ارزشه. خیلی وقتا خواستم وبلاگ رو حذف کنم چون مثل قبل نمیتونم بهش برسم و شرمنده دوستانی میشم که میان و هی مطالب تکراری میبینن ولی تا حالا چیزی مانع شده تصمیم جدی بگیرم . حالا چطوره از دوستای خوبی که سر میزنن از اونه نظر بخوام که ادامه این کار فایده ای هم داره؟ یا اینکه اگر در خونه امو ببندم سنگین تر نیستم؟ از همه شما اونایی که نمیخونین و نظر میدین اونایی که میخونیین و نظر نمیدین اونایی که میخونین و نظر میدین از همه تون متشکرم
دوستت دارم را
اين گل سرخ من است !من دلاويز ترين شعر جهان يافته ام !
دامني پر كن ازين گل كه دهي هديه به خلق،
كه بري خانه دشمن !
كه فشاني بر دوست !
راز خوشبختي هر كس به پراكندن اوست !

ای کاش...

narsiss1989 — Mon, 13 Nov 2006 23:15:18 GMT

آن که میگوید دوستت دارم خنیاگر غمگینی است که آوازش را از دست داده است

ای کاش عشق را زبان سخن بود

هزار کاکلی شاد در چشمان توست هزار قناری خاموش در گلوی من

عشق را ای کاش زبان سخن بود

آنکه میگوید دوستت دارم دل اندوهگین شبی است که مهتابش را می جوید

ای کاش عشق را زبان سخن بود

هزار آفتاب خندان در خراب توست هزار ستاره گریان در تمنای من

عشق را ای کاش زبان سخن بود

دلاویزتـــریــن...

narsiss1989 — Thu, 19 Oct 2006 21:11:43 GMT

از دل افروز ترين روز جهان،
خاطره اي با من هست.
به شما ارزاني :

سحري بود و هنوز،
گوهر ماه به گيسوي شب آويخته بود .
گل ياس،
عشق در جان هوا ريخته بود .
من به ديدار سحر مي رفتم
نفسم با نفس ياس درآميخته بود .
***
مي گشودم پر و مي رفتم و مي گفتم : (( هاي !
بسراي اي دل شيدا، بسراي .
اين دل افروزترين روز جهان را بنگر !
تو دلاويز ترين شعر جهان را بسراي !

آسمان، ياس، سحر، ماه، نسيم،
روح درجسم جهان ريخته اند،
شور و شوق تو برانگيخته اند،
تو هم اي مرغك تنها، بسراي !

همه درهاي رهائي بسته ست،
تا گشائي به نسيم سخني، پنجرهاي را، بسراي !
بسراي ... ))

من به دنبال دلاويزترين شعر جهان مي رفتم !
***
در افق، پشت سرا پرده نور
باغ هاي گل سرخ،
شاخه گسترده به مهر،
غنچه آورده به ناز،
دم به دم از نفس باد سحر؛
غنچه ها مي شد باز .

غنچه ها مي رسد باز،
باغ هاي گل سرخ،
باغ هاي گل سرخ،
يك گل سرخ درشت از دل دريا برخاست !
چون گل افشاني لبخند تو،
در لحظه شيرين شكفتن !
خورشيد !
چه فروغي به جهان مي بخشيد !
چه شكوهي ... !
همه عالم به تماشا برخاست !

من به دنبال دلاويزترين شعر جهان مي گشتم !
***
دو كبوتر در اوج،
بال در بال گذر مي كردند .

دو صنوبر در باغ،
سر فرا گوش هم آورده به نجوا غزلي مي خواندند .
مرغ دريائي، با جفت خود، از ساحل دور
رو نهادند به دروازه نور ...

چمن خاطر من نيز ز جان مايه عشق،
در سرا پرده دل
غنچه اي مي پرورد،
- هديه اي مي آورد -
برگ هايش كم كم باز شدند !
برگ ها باز شدند :
ـ « ... يافتم ! يافتم ! آن نكته كه مي خواستمش !
با شكوفائي خورشيد و ،
گل افشاني لبخند تو،
آراستمش !
تار و پودش را از خوبي و مهر،
خوشتر از تافته ياس و سحربافته ام :
(( دوستت دارم )) را
من دلاويز ترين شعر جهان يافته ام !
***
اين گل سرخ من است !
دامني پر كن ازين گل كه دهي هديه به خلق،
كه بري خانه دشمن !
كه فشاني بر دوست !
راز خوشبختي هر كس به پراكندن اوست !

در دل مردم عالم، به خدا،
نور خواهد پاشيد،
روح خواهد بخشيد . »

تو هم، اي خوب من ! اين نكته به تكرار بگو !
اين دلاويزترين حرف جهان را، همه وقت،
نه به يك بار و به ده بار، كه صد بار بگو !
« دوستم داري » ؟ را از من بسيار بپرس !
« دوستت دارم » را با من بسيار بگو !

همین دوست داشتن زیباست...

narsiss1989 — Thu, 28 Sep 2006 11:36:18 GMT

امشب از آسمان دیده ی تو روی شعرم ستاره می بارد

در سکوت سپید کاغذها پنجه هایم جرقه می کارد

شعر دیوانه تب آلودم شرمگین از شیار خواهش ها

پیکرش را دوباره می سوزد عطش جاودان آتشها

آری...آغاز دوست داشتن است گرچه پایان راه نا پیداست

من به پایان دگر نیاندیشم که همین دوست داشتن زیباست

از سیاهی چرا حذر کردن شب پر از قطره های الماس است

آنچه از شب به جای میماند عطر سکر آور یاس است

آه... بگذار گم شوم در تو کس نیابد زمن نشانه ی من

روح سوزان آه مرطوبت بوزد بر تن ترانه من

آه بگذار زین دریچه باز خفته در پرنیان رویاها

با پر روشنی سفر گیرم بگذرم از حصار رویاها

دانی از زندگی چه می خواهم؟ من تو باشم... تو ... پای تا سر تو

زندگی گر هزار باره بود بار دیگرتو ... بار دیگر تو

آنچه در من نهفته دریایی است کی توان نهفتنم باشد

با تو زین سهمگین توفان کاش یارای گفتنم باشد

بس که لبریزم از تو میخواهم بدوم در میان صحراها

سر بکوبم به سنگ کوهستان تن بکوبم به موج دریاها

بس که لبریزم از تو می خواهم چون غباری ز خود فرو ریزم

زیر پای تو سر نهم آرام به سبک سایه تو آویزم

آری...آغاز دوست داشتن است گرچه پایان راه نا پیداست

من به پایان دگر نیاندیشم که همین دوست داشتن زیباست...

narsiss1989 — Fri, 08 Sep 2006 19:32:18 GMT

شد نمایان ماه زیبا روی نرگس یوسف زهرا گل خوشبوی نرگس

پر شده از عطر جنت عالم از شمیم اش

می دهد می عاشقان را با کف کریمه اش

یا بن الزهرا... گل نرگس...یابن الزهرا... گل نرگس...

آمد میلاد شمس منیر آل طاها طابوس اهل جنت نرگس باغ زهرا

تا که روشن ازجمالش نه فلک شد

جانب گهواره اش خیر ملک شد

آمد آن که تاروپودش با خدا سرشته

مقدمش شد بوسه باران با لب فرشته

*************************************************

شبنم روی برگ گل از یه چیزی خبر میده

تو دل شب های سیاه مژده ای از سحر میده

میگن فرشته ها داران عرشوچراغون میکنن

بــرا عــزیــز فــــاطـــمـــه سرور شادی می خونن

مولا ابا صالح مدد ... مولا ابا صالح مدد

خدا یه دلبری اومد مژده بدید به شیعه ها

مــــهـــدی حـــیـــدری اومــــد

مولا اباصالح فقط تویی تویی بهشت من

مولا اباصالح فقط تویی تویی سرنوشت من

آتیش عشق تو زده شعله به تاروپود من

پرشده از هوای توتا تا به سر وجود من

اگه منو رها کنی بازم در می خونتم

جون به جونم اگه کنی بازم همون دیوونتم

*************************************************

زده گل نرگس جوونه غرق ترنم آسمونه

ماه و ستاره گل میریزن به پای این ماه نمونه

اگر آن ماه نمونه رخ خود را بنمونه

همه بت های جهان رو سرجاشون مینشونه

سامره شد رشک جهان جلوه کرد از آسمان

آمـــــــد مــــهدی صــاحــب زمــان

با تو

narsiss1989 — Sun, 03 Sep 2006 07:58:18 GMT

همیشه از نگاه تو با تو عبور میکنم

از اینکه عاشق توام حس غرور میکنم

دوباره با سلام تو تازه تازه می شوم

با نفس ساده تو غرق ترانه می شوم

با تو ستاره میشوم با تو ستاره می شوم

از سایه های ملتهب همیشه می گریختم

با رفتن تو هر نفس بغض دوباره می شوم

ناجی شام شوکران؛ با دل عاشقم بمان

به حرمت حضور تو چون تو یگانه میشوم

خانه به خانه دیدمت همچو فسانه دیدمت

با تو ستاره می شوم با تو ستاره میشوم